ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਵਪਾਰ ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੀਨ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਰੁਕਾਵਟ ਮੰਨਦੀ ਹੈ। 2025 ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਵਣ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਨਿਰਯਾਤ 21 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਦਰਜੇ 'ਤੇ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਮਾਂਗ ਵੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਮਾਰਤੀ ਕੰਮ ਥੋੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਅਦ ਲੱਕੜ ਦੀ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿਚ ਥੋੜਾ ਹਿੜਕਾਅ਼ ਆਇਆ ਹੈ ਜੋ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੂਬਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਪਗ 23 ਮਿਲੀਅਨ ਐਕੜ ਜੰਗਲਾਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਤੇ 53 ਫੀਸਦੀ ਜੰਗਲ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਰੋਕੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਰ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਵਣ ਖੇਤਰ ਵਪਾਰ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਵਿੱਚ ਘਟੋਤਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਵਜੋਂ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਸਥਾਨਕ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਇਹ ਗਿਰਾਵਟ ਬਾਹਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਲ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਦੱਖਣੀ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧਾਉਣ।
ਲੱਕੜ ਉਦਯੋਗ ਸਿਰਫ਼ ਸੂਬਾਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਾਹਰੀ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਠੇਸ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਿ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਕਮੀ ਕਾਰਨ ਘਰੇਲੂ ਮੰਗ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਾਥ ਹੀ ਚੀਨ ਵੱਲੋਂ ਅਮਰੀਕੀ ਲੱਕੜ ਨਿਰਯਾਤ 'ਤੇ ਲਗਾਈ ਗਈ ਮਿਆਦਭਰ ਰੋਕ ਤੋਂ ਵਿਉਣਦੀਆਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੱਥਾਂ ਕਰਕੇ ਛੋਟੇ ਮਾਲਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਮੁੜ ਸੋਚੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਉਦਯੋਗ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਹੁਲਾਰਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾ ਸੀਰੀਅਲ ਨਿਵੇਸ਼ ਨਾ ਸਹੀ ਨੀਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਅਸਪਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
