2024 ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਕੂਲ ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਖਰਚ 93 ਹਜ਼ਾਰ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ 11ਵੀਂ ਕਲਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਮੈਥ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਪਕੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਮ attendance ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਸਰੂਪ ਬਹੁਤ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਲਤ ਸਿਰਫ ਡਗਲਸ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਚਿਕਾਗੋ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। 255 ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 145 ਤੇ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਾਲੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮੌਜੂਦਾ ਹਾਲਤ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਦਨਮਾਜ਼ਗੀ ਅਤੇ ਬਰਬਾਦੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਚਿਕਾਗੋ ਟੀਚਰਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਸਕੂਲਾਂ ਦੀ ਬੰਦਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿਤੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੇਕਾਰ ਸਕੂਲ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯੂਨੀਅਨ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨੂੰ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪੈਸਾ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਨਹੀਂ। 2019 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਘੱਟ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵੱਧ ਗਏ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਰਚ ਵਧਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਨਤੀਜੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੇ। ਯੂਨੀਅਨ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਸਖਤੀ ਅਤੇ ਇਨੋਵੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ 'ਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।
ਇਹ ਸਿਸਟਮ ਬਦਲਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਖਾਲੀ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਪੈਸਾ ਉਹਨਾਂ ਸਕੂਲਾਂ 'ਚ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਧੀਆ ਸਿੱਖਿਆ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਟੀਚਰਾਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਵੱਧ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਵਾਤਾਵਰਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਕਾਰਜ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਤੀਸpardha ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਿਆਂਈ ਜਾਵੇ। ਚਿਕਾਗੋ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹਾਲਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
