ਇਸ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਕ਼ੀਮਤ ਵਧਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਵੀ ਵਧੇਗਾ, ਜੋ ਸਿਹਤ ਲਈ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ। ਮਿਸੀਗਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਲ ਪਲਾਂਟ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ੧੩੫ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਖਰਚ ਕਰਨੇ ਪਏ। ਅਕਸਰ ਕੋਲ ਪਲਾਂਟਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਲਈ ਬੋਰੀ ਬੋਰੀ ਸਰਕਾਰੀ ਰਕਮ ਖਰਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਰੁਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਰਵ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਟਰੰਪ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਲਕੜਾ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆਨਾ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਲ ਪਲਾਂਟ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਨਵੀਂ ਸੂਰਜੀ ਇੰਨੀਸ਼ੀਅਟਿਵਜ਼ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਸਕੱਤਰ ਦੁਗ ਬਰਗਮ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ‘ਸਾਰੇ ਕੋਲ ਪਲਾਂਟ ਖੁੱਲੇ ਰਹਿਣ’, ਕਾਰਨ ਇਸ ਪਲਾਂਟ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਠੰਡੀ ਪਈ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਥੰਮ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਾਫ ਸੌਰਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਰੁਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਲਾਕਾ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਮੁੜ-ਮੋੜ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਜੇ ਕੋਲ ਪਲਾਂਟ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਲਾਨਾ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਟਰੰਪ ਸਰਕਾਰ ਇਹ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਲਾਉਂਦੀ ਰਹੇਗੀ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ‘ਤੇ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਈ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਵੀ ਦਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੋਲ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲਈ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਇੰਨੀ ਅਤੇ ਸੌਰਜੀ ਉਰਜਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
