ਟਰੰਪ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪੰਜ ਕੋਇਲੇ ਦੇ ਪੌਧਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੱਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਿਸੀਗਨ ਦੇ ਇੱਕ ਪੌਧੇ ਨੂੰ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ 135 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਖ਼ਰਚ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਟਰੰਪ ਕੰਟਰੋਲ ਵਿੱਚ ਕੋਇਲੇ ਦੀ ਦੇਰ ਤਕ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਟੈਕਸਦਾਤਾ ਪੈਸੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਬਚਾਅ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਨ ਹੋਂਦਾਂ ਵਿਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੋਇਲੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੌਧੇ ਹੁਣ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਜੋ ਹਵਾਈ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮੌਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿਰੋਧਭਾਸ਼ੀ ਕਦਮ ਨਾਲ, ਜਿਹੜੇ ਯਤਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੋਇਲੇ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਦੌੜ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਅਜੇ ਬਦਲ ਗਏ ਹਨ। ਇੰਡੀਅਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਫਰ ਕੋਇਲਾ ਪੌਧਾ, ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜੀ ਫਾਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਦ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਹੁਣ ਆਰਡਰ ਦੀ ਬਜਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਨਾ ਕੇਵਲ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦਾ ਭਵਿਖ ਵੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੋਇਲਾ ਦੀਆਂ ਇਹ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਬਿਜਲੀ ਸੰਦਰਭ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਾਫ਼ ਊਰਜਾ ਵੱਲ ਵਧਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਨੀਤੀਆਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੋਇਲਾ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਨਵੀਂ ਤਾਜ਼ਗੀ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਮਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਪੱਖ ਤੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰাক੍ਰਿਤਿਕ ਗੈਸ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇ ਸਸਤੀ ਊਰਜਾ ਦੇ ਕੇ ਉਭਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਕੋਇਲੇ ਦਾ ਦੌਰ ਮੁੜ ਅਸਰ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਸਭ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿੰਗੀ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਭੂਤ ਪਿਛਲੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵੀ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨੇ ਪੈਣਗੇ।
