ਹੋਯਰ ਨੇ ਰੌਨਾਲਡ ਰੇਗਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਦਿੱਤੀ ਜਿਥੇ ਬਜਟ ਵਿੱਚ 189% ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ 2001 ਵਿੱਚ ਟੈਕਸਾਂ ਘਟਾਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਧੇਗੀ ਪਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਰੀਪਬਲਿਕੀਨ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਕਾਰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੇਵਲ ਖਰਚੇ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਕਿ ਬਜਟ ਸੰਯਮਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੁਲ ਮਸਲਾ 'ਖਰਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪੈਸਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਵੇ' ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਖਰਚਾ ਜਾਂ ਆਮਦਨ ਦਾ। ਜੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖਰਚੇ ਦੇ ਪੈਸੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕਰਜ਼ਾ ਨਾ ਵਧੇਗਾ। ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ। ਹੋਯਰ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿੱਚਾਰੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਕਟੌਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁੱਕੇਗਾ, ਇਹ ਸੋਚ ਗਲਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਮਤ ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
