ਅਮਰੀਕੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਵਾਲ ਵਾਪਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਿਆਂ ਵੀ ਖੇਡ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮਾਹੌਲ ਉੱਤੇ ਗਰੁੱਪ ਖਿਲਾਫ਼ੀਵਾਦ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟੀਮ ਲਈ ਹੌਸਲਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਪਾਲਕੀ ਟੀਮ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਣ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਕਦਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਦੇ ਦੇਸ਼ੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਫੈਸਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜੀ ਜਾਵੇ।
ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਟੀਮ ਲਈ ਦਿਲੋਂ ਹੌਸਲਾ ਬਣਾਉਣਾ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹਦਾ ਮਤਲਬ ਹਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕਦਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ। ਸੱਚਾ ਪੈਸ਼ਂਡਾ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਅੰਖਾਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਕੇ ਟੀਮ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਦੌੜ ਮਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਖੇਡ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਾਰ ਜਿੱਤ ਸਿਰਫ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਖਿਡਾਰੀ ਵੀ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਰਾਨੀ ਖਿਡਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਗੋਲ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਖਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਂਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਖੇਡ ਦੀ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਮੁਕਾਬਲੇਦਾਰੀ ਦਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ।
