ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਿਕਾਗੋ ਆਪਣੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਤੋਂ ਖੁਦ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਬੈਠਾ। 2018 ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਫ਼ੀਫਾ ਕੋਲ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੀ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇ ਤਦਕਾਲੀ ਮਹਾਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹਮ ਇਮਾਨੂเਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫੀਫਾ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਬੋਝ ਪਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਣਸੂਚਿਤ ਹਾਲਤਾਂ ਨੇ ਚਿਕਾਗੋ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਨਚੇਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਕਾਗੋ ਦੀ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸਭ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ 1994 ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੀ ਅਮਰੀਕਾ ਸਾਕਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਵੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੈਨਕੂਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਦਮ ਵਧਾ ਕੇ ਮੋਂਟਰੀਅਲ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਪਰ ਚਿਕਾਗੋ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੁਖ਼ ਅਟੱਲ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 2016 ਦੀ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਅਣਗੋਈ ਹਰ ਜਿੱਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਚੇਤ ਕੀਤਾ।
ਜੇ ਚਿਕਾਗੋ ਹੁਣ ਵੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਬਣਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਵੀਕਰਸਿਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੋਲਜਰ ਫੀਲਡ ਮੈਚਾਂ ਦੀ ਮਹਿਲਕ ਬਨਦਾ। ਇੱਥੇ 62,500 ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਚਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਪਰਵਾਸੀ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਟੀਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਾਹੌਲ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵੀ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਚਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਮੈਚ ਖੇਡੇਗੀ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮੌਕਾ ਹੈ। ਟਿਕਟਾਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚਿਕਾਗੋ ਦਾ ਭਾਗ ਨਾ ਹੋਣਾ ਕਾਫੀ ਅਫਸੋਸਨਾਕ ਹੈ।
