ਜਲਸੇ ਦਾ ਅੰਤ ਇੱਥੇ ਦੇ ਅਸਲ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਇਕ ਬਹਾਦਰ ਸਮਾਰੋਹ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਮਕਸਦ ਉਹਨਾਂ ਅੱਧੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਸੀ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕੇ। ਅਮਰੀਕਨ ਲੈਜੀਅਨ ਪੋਸਟ 677 ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦਿਵਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਹਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੀ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਵVeterans ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਪੜਾਈ, ਦੁਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਰੋਹਿਕ ਸਨਮਾਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਦੇ ਪਲ ਬਿਤਾਏ ਤੇ ਪੋਜਿਸ਼ਨਲ ਸੰਗੀਤ ਨੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਰੋਮਾਂਚਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਬੱਚੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਵੰਡ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵVeterans ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰੋਜ਼ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੇ ਭੀ ਕਾਫੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਇਸ ਨੀਵੇਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਇਕੱਠਤਾ ਅਤੇ ਸੰਜੀਦਗੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸਮਾਰੋਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਲਈ ਕੀਮਤ ਅਮੁੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯਾਦਗਾਰ ਦਿਵਸ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਇੱਕ ਅਹੰਕਾਰਮਈ ਯਾਦਗਾਰ ਛੱਡੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ।
