ਲੂਈਜ਼ਿਆਨਾ ਵਿਚ ਇਹ ਖੇਤਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਿਆ ਸੀ।ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਦਯੋਗ ਪਿਛੜ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਤੇ ਵਣਾਂ ਦੀ ਸਤਤ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨਵੇਂ ਚੈਲੰਜਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੂਈਜ਼ਿਆਨਾ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਧਾਰਿਤ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਉਦਯੋਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੌਕਾ ਬਾਇਓਮਾਸ ਐਨਰਜੀ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਪੈਲਟਸ ਬਣਾਕੇ ਬਿਜਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਇਹ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਪਰਖੀਆਂ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਰਜਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ 'ਚ ਮਦਦਗਾਰ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜ਼ਮੀਨੀ ਵਣਾਂ ਦੀ ਹੁਰਾਸੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
ਸੰਸਦ ਵਿਚ ਦੋ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਨਵੀਂ ਬਾਇਓਮਾਸ ਬਾਜ਼ਾਰ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਗੇ ਜੋ ਕਿ ਵਲੀਆ ਅਤੇ ਵਰਤਣ ਵਾਲਾ ਵਿਕਲਪ ਹੈ।ਲੂਈਜ਼ਿਆਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਣ ਪਿਛਾਣ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੈ ਨਵੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੋਵਾਂ ਫ਼ਾਇਦੇ ਲੈਣੇ ਹੋਣਗੇ।ਜੀਵਨ-ਦਾਇਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
