ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜੇ ਵੀ ਉਹ ਗਣਿਤ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸ਼ੀਨ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਡਿੰਟਰਸਮਿਥ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਿਤਾਬ 'ਆਫਟਰਮੈਥ' ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਲਜੀਬਰ ਅਤੇ ਕੈਲਕੁਲਸ ਦੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗਣਿਤ ਦੇ ਸਵਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਕੋਈ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਯਥਾਰਥ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਟੈਡ ਡਿੰਟਰਸਮਿਥ ਨੇ 15 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਅਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਅਸਲੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੇ। ਜੇਕਰ ਇਸ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਅਣਪੜ੍ਹੇ ਕਾਮ ਦੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਣਗੇ, ਜੋ ਲੋਕਤੰਤਰ ਲਈ ਖਤਰਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਲਜ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਬੇਕਮਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਹਨ।
ਡਿੰਟਰਸਮਿਥ ਨੇ ਵਰਚੈਸਟਰ, ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਇੰਨੋਵੇਟਿਵ ਸਿੱਖਿਆ ਕੇਂਦਰ ਵਿਖਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿਚ ਤੇਕਨੀਕੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਆਮ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੈਲਡਿੰਗ, ਕਾਰਪੇਂਟਰੀ ਅਤੇ ਫਾਇਰਫਾਇਟਿੰਗ ਵਰਗੀਆਂ ਸਿੱਖਣਗੇ ਜੋ ਥਾਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਕੂਲਾਂ ਲਈ ਨਮੂਨਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਚੁਣ ਸਕਣਗੇ।
