ਸਾਲ ੧੭੮੦ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ੬ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਤਾਮਸ ਸਾਮਟਰ ਅਤੇ ਮੇਜ਼ਰ ਵਿਲੀਅਮ ਰਿਚਰਡਸਨ ਡੇਵੀ ਨੇ ਬਰਿਤਾਨੀ ਬਲਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਰੋਲੀਨਾ ਦੇ ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਬਰਿਤਾਨੀਆਂ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਨੂੰ ਢੀਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ ਦੋ ਸੌ ਬਰਿਤਾਨੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਲੜਾਈ ਹਿੰਦੂസ്തਾਨੀਆਂ ਲਈ ਜਿੱਤ ਜਿਹੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ।
ਜੰਗ ਵਿਚ ੫੩ ਅਮਰੀਕੀ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਪਰ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਛੱਡਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਜੰਗ ਬਰਿਤਾਨੀ ਰਾਜ 'ਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਹੌਂਸਲੇ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋਈ। ਇਸ ਜੰਗ ਨੇ ਬਰਿਤਾਨੀਆਂ ਦੀ ਹੱਥਕੜੀ ਢੀਲੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ੧੩ ਸਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਐਂਡਰੂ ਜੈਕਸਨ ਵੀ ਇਸ ਜੰਗ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਹੌਂਸਲੇ ਤੇ ਯੋਧਾ ਸਿਦਕ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।
