ਦੂਜਾ ਸਬਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਹਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜਲਦ ਜਿੱਤ ਜਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵੱਖਰੀ ਰਹੀ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦਾਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਜਲਦ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਅੱਜ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵੀ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੇ। ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੀਜਾ ਪਾਠ ਹੈ ਨਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ੀਨ ਗੰਨ ਨੇ ਕਈ ਜੀਵਨ ਲਏ, ਓਹੀ ਅੱਜ ਡ੍ਰੋਨ ਨੇ ਟੈਂਕਾਂ ਅਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੀ ਤਕਨੀਕ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਨਵੀਨਤਮ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਹਾਰ ਸਕਦੇ ਨੇ। ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਿਆਰੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚੌਥਾ ਤੇ ਆਖਰੀ ਸਬਕ ਹੈ ਕਿ ਯੁੱਧ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਗੋਲਾਬਾਰੂਦ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਸੰਚਿਤ ਸਦਾ ਬਣਾਇਆ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗੋਲਿਆਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਗੋਲੀਆਂ ਤੇ missiles ਦੀ ਘਾਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੁਸੀਬਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਨਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੇ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
