ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਮੱਧ-ਪੂਰਬ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਰਾਨ, ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮੁਲਕਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਰਾਰਿਆਂ, ਮਿਸਾਈਲਾਂ ਅਤੇ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬੇਹੱਦ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਚੋਂ ਬਿਨਾ ਰਿਹਾ ਕਰਨ ਤੇ ਮਾਇਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਰਨ 'ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੱਧ-ਪੂਰਬ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਬਾਵਜੂਦ ਖ਼ਜਾਨਿਆਂ ਤੇ ਤੇਲ-ਗੈਸ ਦੇ, ਮੁਲਕ ਅਸਥਿਰਤਾ, ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਲਸਤੀਨ ਤੋਂ ਲੈਂ ਕੇ ਯੇਮਨ, ਇਰਾਕ ਤੋਂ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਭੁੱਖ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਬੜੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਬਾਹਰ ਦੇ ਸਥਿਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੱਧ-ਪੂਰਬ ਸਮਾਜਿਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਸਜਿਦਾਂ ਜਾਂ ਮਦਰਸਿਆਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁੱਧ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਸਿਰਫ਼ ਫ਼ੌਜੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਦਰਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ, ਕਤਰ, ਬਹਰੀਨ, ਇਰਾਕ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਠੇਸ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਮੁਸਲਿਮ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਣ-ਤਾਣ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਸਵਾਲ ਖੜੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਬੇਚ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਦੂਸਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਸਟਾਮਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਕੀ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇਗੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ?
