ਨਾਓਮੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਆਸਟਿਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਗਾਇਬ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਸਟਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮਹਲ ਗੁਆ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਆਸਟਿਨ ਪੀਸ ਕੋਰਪਸ ਵਿੱਚ ਭੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਫੈਸਲੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸੁਝਾਵ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਸਟਿਨ ਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਬੜੀ ਔਖਾਈ ਵੇਖੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸੇਹਤ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ ਭਤੀਜੇ-ਭਤੀਆਂ ਦੇ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਮਿਹਨੇ ਦੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਸੁੰਨੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਹੁਣ ਅਮਰੀਕੀ ਸarkਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਸਟਿਨ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦੇਵੇ।
ਆਸਟਿਨ ਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ ਸਾਲਗਿਰਾ ਦੀ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੁੜ ਘਰ ਆਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਜਤਾਈ ਹੈ। ਨਾਓਮੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਾਅਣ ਵਾਲੇ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆਸਟਿਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਵੱਡੇ ਅੰਧੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਸਕੇ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
