1972 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨਿਕਸਨ ਦੀ ਚੀਨ ਯਾਤਰਾ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਮੁੜਮੋੜ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੀਟਿੰਗ ਵਪਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਠੰਡੀ ਜੰਗ ਦੇ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਾਕਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਈ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਵੱਡੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਰਣਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚੀਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਪਾਰ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਪਾਰ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਟਹਿਣੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਅਮਰੀਕੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੇ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਵਧਾਈ, ਜਦਕਿ ਯੂਜ਼ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਸਤੇ ਸਮਾਨ ਮਿਲੇ। ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਘਟਣਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਅਸਮਾਨਤਾ ਵੱਧਣਾ। ਟਰੰਪ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਸਖਤ ਟੈਰਿਫ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ ਕਦਮਾਂ ਨੇ ਟਣਾਅ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।
ਟੈਰਿਫ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਕੀਮਤਾਂ 'ਚ ਵਾਧੇ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੌਜੂਦਾ ਟਰੰਪ-ਸੀ ਸੰਮेलन ਇਸ ਵਪਾਰਕ ਟਣਾਅ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ 'ਚੋਂ ਗੁਜਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਮਲਨਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਵਪਾਰਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਾ ਸਮਝੀਏ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੋ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਤਸਵੀਰ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
