ਡੇਵਿਸ ਨੇ ਮਾਯਰ ਦੀ ਉਸ ਹੁਕਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਕੇਸ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਕਰਮਚਾਰੀ 1 ਅਕਤੂਬਰ ਤੱਕ ਟੀਕਾਕरਣ ਕਰਵਾਉਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਡੇਵਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਫ਼ਾਈ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਂ ਮੁਆਫੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਮਿਲ ਚੁਕੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ ਉਹਨੂੰ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਫੈਡਰਲ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਡੇਵਿਸ ਦੀ ਕਰਯਾਵਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਬਰਖਾਸਤੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਡੇਵਿਸ ਨੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਟੀਕਾਕਰਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਡੇਵਿਸ ਨੇ ਇਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ’ਅਲੋਨ ਇਨ ਦ ਫਾਇਰ: ਦ ਫਰਸਟ ਅਲਾਰਮ' ਸਿਰਜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫਾਇਰ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜੰਗ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਔਰੈਂਜ ਕਾਊਂਟੀ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ-ਧੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
