ਕਾਲਜ ਕਵਾਰਟਰਬੈਕ ਵਜ਼ਨੀ ਬੋਝ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਵੈ-ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਣ, ਦਬਾਅ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਲਈ ਇਕ ਮਿਸਾਲ ਬਣਨਾ। ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਹਾਰ 'ਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਬਦਲਦੀ ਵੇਖਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੁਲੀਆਂ ਸੇਨ ਤੇ ਆਰਚ ਮੈਨਿੰਗ ਵਰਗੇ ਖਿਡਾਰੀ ਟੋਟਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਛਵੀ ਬਣਾ ਜਾਂ ਖਰਾਬ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸੈਠ ਵਿੱਕਰਸ਼ੈਮ ਜੋ ਕਿ ਕਿਤਾਬ "ਅਮਰੀਕਨ ਕਿੰਗਜ਼" ਦੇ ਲੇਖਕ ਹਨ, ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਵਾਰਟਰਬੈਕ ਨੂੰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ, ਪ੍ਰਤੇਕਸ਼ ਦਿਖਾਵਟੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਖਿਡਾਰੀ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਗਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੱਬ ਅਤੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ ਨਾਲ ਸਰਜੀਵਿਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੋਨ ਮਟੀਅਰ ਵਰਗੇ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਜੋ ਗੁਜ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਦਿਗਗਜਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਕਾਬਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੇਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਤਰਾਸਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨੌਕਰੀ ਸੁਪਨਾ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਵੀ। ਆਗਾਮੀ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਨੀ ਰਹੇਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕਵਾਰਟਰਬੈਕ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਮਿਸਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
