ਅਸਪਨ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਦੁਨੀਆ ਅੱਜ ਵੀ ਜਿਊਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਜਿਵੇਂ ਡੀਜੇ ਵਾਟਕਿਨਸ ਇਸ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ ਜਿਊਦਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਗੈਲੇਰੀ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਟਕਿਨਸ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸਪਨ ਦੀ ਦਿਖਾਵਟੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਸਥਾਨਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਇਸ ‘ਲੋਕਲ ਆਰਟ’ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਬੜੀ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਅਜੀਬੋ-ਗ੍ਰੀਬ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਲ ਬੋਲਿੰਗ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ। ਪਰ ਅਸਪਨ ਉਹ ਥਾਂ ਵੀ ਰਹੀ ਜਿੱਥੇ ਹੰਟਰ ਥੌਮਪਸਨ ਵਰਗੇ ਸਿਆਸੀ ਆੰਦੋਲਨਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਆਏ। ਥੌਮਪਸਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਖਾਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਸਪਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨ ਜਿਥੇ ਮਹਿੰਗਾਈ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਅਜੀਬ ਪਾਸਾ ਵੀ ਜਿਊਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਅਨੋਖੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਵ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਨਵੇਂ ਦੁਮਾਂ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਨਾਖਤਾਂ ਇਸ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਸਪਨ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸੁੰਦਰ ਸਫ਼ਰ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਵੱਖਰਾ, ਖਾਸ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
