ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਘੜੀ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਕਲਾਸੀਕੀ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸਥਾਨਕ ਅਖਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਚੁਟਕਲੇ ਬਾਝੇ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲੇਡੀ ਲਿਬਰਟੀ ਨੂੰ ਹੁਣ ਜੇ ਫੈਸ਼ਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸਟਾਈਲ ਵੀ ਬਦਲਣੇ ਪੈਣਗੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਕ columnist ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੂਰਤੀ ਨੇ ਸਦੀ ਬਿਤੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਘੜੀ ਦਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਲਈ ਇੱਕ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੱਲ ਬਣ ਕੇ ਨਹੀਂ ਉਭਰੀ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ, 1926 ਵਿੱਚ, ਲੇਡੀ ਲਿਬਰਟੀ ਨੇ ਕਾਲੀ ਕ੍ਰੇਪ ਪਹਿਨੀ ਜਿਸਦੀ ਵਜ਼ਹ ਸੀ ਪਾਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਦੇ ਅਲਕੋਹਲ ਬੰਦਿਸ਼ਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਵਿਦਰੋਹ। ਜਾਂਧੀਆਂ ਜੰਗੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਲਗਾਈਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਅਲਕੋਹਲ ਦੀਆਂ ਬੰਦਿਸ਼ਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।
ਉਸੀ ਸਮੇਂ, ਮਿਡਵੈਸਟ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਅਲਕੋਹਲ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੇ ਕਦੇ ਸਮਰਥਕ ਸਨ ਤੇ ਕਦੇ ਵਿਰੋਧੀ। ਮਿਨੇਸੋਟਾ ਅਤੇ ਨਾਰਥ ਡਕੋਟਾ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਨੇ ਇਸ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਲੋਕ ਬੀਅਰ ਅਤੇ ਵਾਈਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਸਨ ਪਰ ਸਖਤ ਸ਼ਰਾਬ ਖ਼ਿਲਾਫ਼। ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਅਮਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਲੇਡੀ ਲਿਬਰਟੀ ਦੀ ਕਾਲੀ ਸਾਜ਼-ਸਜਾਵਟ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ।
