ਉਹਨਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹੜਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਲੌਕਡਾਊਨ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਬਾਹਰ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇ। ਪਹਲਵੀ ਨੇ ਹੌਸਪਿਟਲਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਨਿਮਜ਼ਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਡਾਕਟਰਾਂ ਅਤੇ ਨਰਸਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ਖਮੀ ਲੋਗਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ 'ਤੇ ਤشناਸੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੌਸਪਿਟਲਾਂ ਹੁਣ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੀਆਂ।
ਉਹ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਆਚੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਵਿਚ ਹਨ ਪਰ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ। ਕਈ ਲੱਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਪਹਚਾਣ ਦੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਾਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਹਲਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚ ਲਹੂ ਦਾ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।' ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕੰਮਰਾ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਿਰਫ ਬੋਲਚਾਲ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਹਕੀਕਤ ਹੈ।
ਪਹਲਵੀ ਨੇ ਲਕਿਆ ਕਿ ਤਹਿ੍ਹਕੀਕਾਤੀ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਇਰਾਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ 'ਆਜ਼ਾਦ ਇਰਾਨ ਸੁਪਨਾ ਨਹੀਂ, ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ।' ਪਰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਕੌੜੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਤਈਂ ਰਸਤਾ ਖੋਲਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਮੌਕਾ ਲੰਮਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਗੇ। ਬਾਹਰੀ ਸਹਿਯੋਗ ਇਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਨਾਂ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
