ਇਹ ਕੰਪਨੀਆਂ ਕੁਝ ਥਾਂ ਚੀਨ ਦੀ ਫੌਜੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਸੂਬਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਏ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਖਤਰਾ ਕਿੰਨਾ ਗੰਭੀਰ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਪਕਰਣ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਕਾਸ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਲੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਿਰਫ ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਕੋਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਰਟੀਫਿਸ਼ੀਅਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਏਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਚੀਨੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਹ ਤਕਨੀਕ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਖਿਲਾਫ ਵਰਤ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਚੀਨੀ ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਦੀ ਹੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਵਾਦ ਅਤੇ ਅਤਿ ਵਿਰੋਧ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਸਿਫਾਰਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੀਨ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਫਰਮਾ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਰਣਨੀਤੀਕ ਫਾਇਦੇ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਸਿੱਧੇ ਸਾਮਰਥਕ ਵਜੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਇਹ ਪ੍ਰਗਟਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿੱਜੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਤਕਨੀਕੀ ਉਪਕਰਣ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
