ਪੈਕਸਟਨ ਨੇ ਹੁਣ ਮਹਿੰਗਾਈ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੱਸਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸਨੇਪਸ਼ਾਟ ਅਤੇ ਸੰਕਟਪੂਰਕ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਟੈਕਸ ਛੂਟ ਦੇਵਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਾਕਟਰੀ ਖਰਚਾਂ ਅਤੇ ਘਰ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਹੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮੁਲ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਸਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿੰਗਾਈ ਕੱਟਣਾ, ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਕਾਫੀ ਮਧਯਮ ਆਮਦਨੀ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਛੋਟੇ ਘਰ ਲੱਭਣਾ ਇਕ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਟੈਕਸ ਛੂਟ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਟਾਲਾਰਿਕੋ ਵੱਧ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਿਕਾਰਡ ਜਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਸੀਧਾ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰੋਕਾਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਬਦਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਲਗਾਏ ਟੈਰਿਫ ਹਟਾਉਣ, ਘਟੋ ਘੱਟ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਦੋ ਪੈਂਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਮਦਨ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਛੂਟਾਂ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਮੱਧ ਵਰਗ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਜਿਹੜੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੰਡ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਿਨਾਂ ਸੰਧਾਰਨ ਦੇ ਇਹ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚਲ ਸਕਦੀਆਂ। ਟੈਕਸ ਦੀਆਂ ਛੂਟਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨਪਤੀ ਤੇ ਵੱਧ ਟੈਕਸ ਲਗਾਉਣਾ ਇਕੱਲਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਨਾਲ ਹੱਲ ਲੱਭਣੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਰਾਸ਼ਟਰਕ ਰਣਨੀਤਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਿਆਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਅਚੁੱਕ ਅਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਚੁਣਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
