ਡੇਨੀਸ ਦਾ ਦੱਸਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਾਫੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਮਦਦਗਾਰ ਰੂਥ ਕੂਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਠੌਕੀ ਕਦਮ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਡਿਸਰਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਯੂਥ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ।
ਆਪਣੇ ਜਬਰਦਸਤ ਇਰਾਦੇ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਡੇਨੀਸ ਰਾਜਰਜ਼ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ-ਭੈਣਾਂ ਜਿਹੜੇ ਪ੍ਰਿਨਸਟਨ ਨਾਲ ਵਰਗੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਦੇ ਨਾਲ ਕਮੀ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਕੋਈ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਇਸ ਸਫਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਹੌਸਲਾ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਡੇਨੀਸ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇਹ ਪਹਲੂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਵੱਡਾ ਉਦਾਹਰਨ ਬਣਕੇ ਹੋਰ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਭਰ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
