1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਨੇ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਲਿਥੁਆਨੀਅਨ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ। ਫਰੇਂਕ ਲੂਬਿਨ ਸਮੇਤ ਕੁਝ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਮੁਲਕ ਦੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਕੇ ਯੂਰੋਬਾਸਕਟ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਦੇ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਦੀ ਸੋਂਚ ਜਗਤ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਲਿਥੁਆਨੀਅਨ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਦੇ ਵਧਦੇ ਦਰਜੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੁਨਿਆਦ ਬਣਾਈ।
ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਲਿਥੁਆਨੀਅਨ ਖਿਡਾਰੀ ਅਗਲੇ ਦਰਜੇ ਤੇ ਰਹੇ। 1992 ਦੇ ਬਾਰਸਿਲੋਨਾ ਓਲੰਪਿਕਸ ’ਚ ਇਕ ਛੋਟੀ ਟੀਮ ਬਣਕੇ ਅਤੇ ਮੂਲਦਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਟੀਮ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ। ਅੱਜ ਵੀ ਲਿਥੁਆਨੀਅਨ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਕੋਚਿੰਗ ਤੇ ਤਰਬੀਅਤ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਕਦਮ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਤਰੀਆਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੌਕੇ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਲਿਥੁਆਨੀਆ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਦੀ ਪਸੰਦਦਾ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। Lemont ’ਚ ਬੱਚੇ ਇਸ ਖੇਡ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਿੱਤੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾਸ ਬੁਜ਼ੇਲਿਸ ਜਿਹੇ ਨਾਏ ਸਿਤਾਰੇ ਬਣਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਖੇਡ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੀ ਇਸ ਛੋਟੀ ਜਮੀਨ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
