ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦਫਤਰੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਸੌ ਸੱਠ ਸੌ ਨਲੀਆਂ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ। 1909 ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਤਕਰੀਬਨ ਤੀਹ ਮਾਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਨਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦਕਿ ਦੂਜੀ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦੀ ਬੂੰਹਦਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਦੂਜੀ ਇਮਾਰਤ ਦੀ 21ਵੀਂ ਮਾਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਖੰਭ ਝੁਕ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਮੋਰਚੀਬੰਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਥਾਈ ਸਹਾਰੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਐਸੀ ਤਬਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਢਾਂਚੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਭਾਰ ਨੂੰ ਢੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ। ਅੰਦਰੂਨੀ ਮੰਜਿਲਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਸ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਾਰੇ ਨਕਸ਼ੇ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਤਮਾਮੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਪেশੇਵਰ ਮਾਹਿਰ ਬੇਨ ਸਾਚਫਰ ਦੇਬਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੰਮ 'ਚ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਾਲੀ ਸਾਂਝ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਦਫਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰਨ 'ਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਨੇ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਨਵੀਨਤਮ ਨੀਤੀਆਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤੋਂ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰੀਆਂ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਘਰ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਨਵੇਂ ਮਹੱਲੇ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਅਰੋਪ ਹੈ ਕਿ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਤਯਾਰੀ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਸੁਚਿੰਤਿਤ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਨਾਇਆ ਜਾਵੇ।
