ਚੀਫ਼ ਓਸ਼ਕੋਸ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 1928 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਹਿਬੀਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਸ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਬੀਅਰ ਵਜੋਂ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਜਦੋਂ 1933 ਵਿੱਚ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਬੀਅਰਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਇਹਲੇ 4% ਐਲਕੋਹਲ ਸਮੇਤਨ ਬੀਅਰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਬੀਅਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਸਕਾਂਸਿਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ 1933 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਬੂਤ 4.5% ਐਲਕੋਹਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।
1950 ਤੱਕ ਚੀਫ਼ ਓਸ਼ਕੋਸ਼ ਦੇ ਨुसਖੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਬਦਲਾਵ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਸਾਇਣ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਹੌਲਾ ਅਤੇ ਨਰਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1953 ਤੱਕ ਬੀਅਰ ਦੀ ਉਤਪਾਦਨ ਦਰ ਵਧ ਕੇ ਸਾਲਾਨਾ 60,000 ਬੈਰਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ 1961 ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੁਝ ਕੀਮਤੀ ਘਟਾਏ ਗਏ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਦੋਕਾਨਾਂ ਤੇ ਵਿਕਰੀ ਘਟਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ 1971 ਵਿੱਚ ਓਸ਼ਕੋਸ਼ ਬਰੂਇੰਗ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਰਵਾਜੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
1972 ਵਿੱਚ ਚੀਫ਼ ਓਸ਼ਕੋਸ਼ ਬੀਅਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਮੁੱਕ ਗਈ ਪਰ ਇਸਦੀ ਯਾਦ ਅਜੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵੰਤ ਹੈ। ਇਸ ਬੀਅਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸਾਰੀ ਥਾਪੜੀਆਂ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਈਬੇ ਤੇ ਬੜੀ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੀ ਇੱਕ ਓਹਲੀ ਬੀਅਰ ਦੀ ਬੋਤਲ ਵੀ $111,150 ਵਿੱਚ ਵੇਚੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਬੀਅਰ ਅਜੇ ਵੀ ਮਿਡਵੈਸਟ ਦੀ ਬੀਅਰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਇਕ ਅਹੰਕਾਰਪੂਰਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
