ਇੰਡੀਐਨਪੋਲੀਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਿੱਧਾ ਅਸਰ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਲੋਕ ਸੀਮਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾਪਣ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੱਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 29 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਇੱਕੱਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਨੌਜਵਾਨ ਲੋਗ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਮਕਾਬਲੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਘੱਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਤਕਨੀਕੀ ਉਨ੍ਹਾ ਦਾ ਵਰਤੋਂ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਆਦਤ ਘੱਟ ਕਰ ਪਾਏ ਹਨ।
ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਡੀਐਨਪੋਲੀਸ ਦੇ ਲੋਕ ਕੁਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਿਕੋਲ ਕਿਅਰਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸਥਾਨ ਸਿਪਈਜ਼ੀ ਸੋਸ਼ਲਹਾਊਸ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਕ ਸ਼ਰਾਬ ਚੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਖੇਡਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਤਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਹਕੀਕਤੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਨੋਬਲਸਵਿਲ ਦੀ ਫ੍ਰਾਂਸਮੇਰੀ ਲੂਘੀਡ ਨੇ ਬੀਐਫਐਫ ਇੰਡੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਤਵਾਲੇ ਵਰਗੀਆਂ ਸਮਾਗਮਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਇਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਜੇ ਇੱਕ ਵਿਅক্তੀ ਨੂੰ ਦੋਸਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਫ਼ਲਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੰਡੀਐਨਪੋਲੀਸ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਰੋਸੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜੁੜਾਵ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕੱਲਾਪਣ ਵੱਲੋਂ ਹੋ ਰਹੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਘਟਾ ਰਹੇ ਹਨ।
