ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਚਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਰੁਝਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੋਣ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ 40-50 ਸਾਲ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਹੋਂਸਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਣਗੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਮਰ 70-80 ਸਾਲ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਿਆਸੀ ਨੇਤਾ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਕਮਾਂਡ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਇਸ ਲਈ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਕਾਬਲਿਯਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਆਮ ਗੱਲ ਬਣੀ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਹਾਲੀਆ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਆਗੂ ਵੀ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਮ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਵਾਈਸ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਆਗੂ ਬੁਜ਼ੁਰਗੀ ਦੀ ਹਦ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਟਰੰਪ, ਬੁਸ਼ ਅਤੇ ਕਲਿੰਟਨ ਜਿਹੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਚੋਣੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਆਗੂ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੋਚਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਐਕਸ ਜਨਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਕਦ ਕਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇਗਾ ਕਿ ਨਹੀਂ।
ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਆਗੂ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਛੁਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਡੋਨਲਡ ਟਰੰਪ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਜ਼ਖਮ ਹੋਣ ਤੇ ਇੰਟਰਨੇਟ 'ਤੇ ਖੁਬ ਚਰਚਾ ਹੋਈ, ਪਰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਲੋੜੀਂਦਾ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਆਗੂ ਇਸ ਹੱਦ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨਾ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਸਿਆਸਤ ਵਧੀਕ ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਚੱਲ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗਤਾ ਦਾ ਦੌਰ ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਾ ਹੈ।
